Więźby dachowe

W tego rodzaju więźbach dachowych występują dwa typy wiązarów. Jedne, główne, są rozmieszczone, co 3-5 m i składają się z dwóch krokwi i pary kleszcze oraz dwóch słupów pośrednich. Między nimi są rozmieszczone wiązary pośrednie, składające się tylko z dwóch krokwi. W obu typach wiązarów krokwie opierają się dolnym końcem na murłatach, a pośrodku długości są podparte płatwiami pośrednimi (stolcowymi). Więźby płatwiowo-kleszczowe stosuje się w budynkach z dachami o spadku niewielkim, poniżej 30%, lub o rozstawie ścian zewnętrznych nie większym niż 6m. Z pozoru konstrukcja tej więźby niewiele się różnie od więźby jętkowej z dwiema ramkami stolcowymi. Zwłaszcza, że zarówno maksymalne rozpiętości obu więźb dachowych, jak i nachylenia połaci dachowych są podobne. Różnica polega przede wszystkim na tym, że w więźbie jętkowej płatwie pośrednie podpierają jętki, podczas gdy w płatwiowo-kleszczowej są umieszczone nad kleszczami. Wydawać by się mogło, że to różnica niewielka. Jednakże znacząco ona wpływa na sposób przekazywania obciążeń z dachu na konstrukcję budynku, gdyż krokwie opierają się bezpośrednio nad kleszczami.