Więźby dachowe

W tej konstrukcji więźby dachowej przekroje krawędziaków na krokwie i ciężary pokryć powodują, że krokwie nie mogą mieć większej rozpiętości niż 4,5 m. Wiązary rozstawia się, co 0,8 - 1,2 m. Co trzeci lub czwarty to wiązar pełny, z kleszczami. Pozostałe to wiązary puste, złączone jedynie z krokwi. Krokwie i słupki są w płaszczyźnie wiązara pełnego usztywnione kleszczami, obejmującymi obustronnie słupek i krokwie. Usztywnienie więźby dachowej w kierunku podłużnym uzyskuje się w tym wypadku przez zastosowanie mieczy w ramkach stolcowych. W dachach płaskich o rozpiętości od 8 do 9 m zamiast klasycznego rozwiązania konstrukcji płatwiowo-kleszczowej z dwiema płatwiami pośrednimi stosuje się podparcie krokwi w kalenicy jedną płatwią kalenicową, opartą na słupach i uchwyconą parą kleszczy. Mury ścian są wtedy rozciągnięte na 1,2 - 1,5 m ponad betonowy strop poddasza. Na ich wieńcu są zamocowane mur-łaty, na których opierają się końce krokwi. Uzyskujemy duże symetryczne przestrzenie na poddaszu, do zagospodarowania na cele mieszkalne.