Stosunkowo łatwe do wykonania własnymi siłami są różnego rodzaju dachy pulpitowe, czyli jednospadowe lub jednopołaciowe. Nazwę zawdzięczają kształtowi, przypominającemu popularny stolik z pochyłym blatem. Dachy te, a więc i odpowiadające im więźby dachowe, wykonuje się przeważnie nad budynkami długimi i wąskimi, umiejscowionymi przy krawędzi działek, bądź nad przybudówkami i pomieszczeniami gospodarczymi. Pod względem konstrukcji dach jednospadowy jest zbliżony do połowy dachu dwupołaciowego. To samo dotyczy więźby. Konkretne rozwiązania zalezą od szerokości budynku, przechylenia połaci i rodzaju pokrycia (jego ciężaru). Rozpiętości więźb dachowych tych dachów są zdecydowanie mniejsze nić innych - czy to dwu-, czy wielopołaciowych. W wiązarach dachów dwuspadowych występują dwie symetryczne (rzadziej niesymetryczne) krokwie, połączone w kalenicy. Dzięki temu oddziaływania (siły), wywoływane obciążeniem dachu, są przekazywane w dół na wspólną belkę stropową (dachy krokwiowe), na strop poddasza lub na niewysokie, a tym samym dość sztywne ścianki kolankowe.
